Przypadł mi w udziale niewątpliwie ogromny zaszczyt powitania Cię w skromnych progach strony internetowej poświeconej Chełmińskiemu Bractwu Kurkowemu i tematyce z nim związanej. Życzę Ci miłego oglądania.
        Geneza bractw kurkowych sięga okresu średniowiecza, kiedy to organizacje strzeleckie jakimi były bractwa kurkowe powstawały we wszystkich miastach w Polsce. Zadaniem ich było podtrzymanie sprawności bojowej mieszczan na wypadek najazdu wroga. W tym celu co roku organizowano zawody strzeleckie. Strzelano do drewnianego lub blaszanego kura, czyli koguta, będącego symbolem nocnego czuwania. Zwycięzcę obwoływano królem kurkowym. Od średniowiecza do okresu międzywojennego bractwo kurkowe pozostawało w ścisłej łączności z Kościołem. Szczególną uwagę przywiązywano do godnego i moralnego życia zawodowego, prywatnego i poprawnego zachowania na strzelnicy. Każdy członek miał obowiązek reagować na przejawy niesprawiedliwości i niewłaściwe postępowanie innego Strzelca.
        Zawołaniem bractw kurkowych jest: "Ćwicz oko i dłonie w Ojczyzny obronie". Patronuje im św. Sebastian, rzymski wojownik skazany za pomoc chrześcijanom,
        Bractwo strzeleckie w Chełmnie zostało powołane przez radę miasta wilkierzem z 1.V. 1427 r. Głównym celem bractwa było strzelanie do kura. Początkowo strzelano z kusz. Po wynalezieniu prochu zaczęto używać rusznic. W strzelaniu do kura brali udział zarówno bracia starsi jak i młodsi. Wymagano jednak od wszystkich wprawy w strzelaniu jaką dawało strzelanie do tarczy. Początkowo członkiem bractwa mógł zostać tylko obywatel miasta Chełmna. Po zmodyfikowaniu przepisów 27.VI.1830 r członkami mogli być miejscowi i pozamiejscowi, bez różnicy stanu i wyznania, którzy ukończyli przynajmniej 24 lata. Członkowie bractw dzielili się na Panów Starszych i Panów Młodszych. Spotkania odbywały się dwa razy w ciągu roku : na mszy św. Marcina - wybierano wówczas czterech członków Zarządu i na Zielone Świątki kiedy to rozprawiano o obowiązkach brackich.
        Chełmińskie bractwo kurkowe w swoich dziejach przeżywało okresy załamań. Podupadło ono x XVI wieku, po czym zostało ponownie powołane wilkierzem przez radę miasta 7.II.1590 r. Ponowny upadek nastąpił w 1769 r. Dopiero w okresie Księstwa Warszawskiego reaktywowało ono swoją działalność, choć nigdy już nie zyskało dawnej świetności. Wówczas to zapewne zmieniona kura na tarczę.
        Bractwo kurkowe istniało w Chełmnie do 1939 r, a jego ostatnim królem był A.Filarski.
        Po sześćdziesięciu latach stagnacji 3 lipca 1999 r. ponownie reaktywuje się bractwo kurkowe na Ziemii Chełmińskiej.
Członkami założycielami są:

	Marek Pacholak	Krzysztof Zimoń	Andrzej Kotowski
	Janusz Sawicki	Tomasz Sobczyk	Jerzy Bylica
	Marek Klimek	Tomasz Kluczyk	Stanisław Boszman
	Jerzy Hanisz	Marek Krzyżanowski	Henryk Polasik
	Benito Grochowski	Piotr Madej	Krzysztof Zawadzki
	Marian Buławka	Marek Wichliński	Ireneusz Jambor
	Andrzej Jabłoński	Bogdan Fik	Andrzej Strzok